اسکیس

پیام را بعنوان اطلاعات، می توان با اسکیس مقایسه کرد.همه تصمیم هایی که برای یافتن کلمات یا خط های مناسب اتخاذ می شوند، به انتخاب نیاز  دارند، یعنی اینکه چیزی ناگفته، یا نادیده مانده است، اما همچنان بخشی از فرایند است. نورترند این زبان نا ملفوظ را اطلاعات ضمنی نامیده است.

مفاهیم تصویری و محیط اسکیس زدن جهانی می شوند. اهمیت و ارزش اسکیس در اوقات و زمانهای گوناگون به صورت های متفاوتی ارزیابی می شود. در قرن های پیشین، اسکیس ها و ترسیم ها به عنوان تمرین هایی لازم برای طرح نهایی یک ساختمان، فضای سبز، نمایش یا قطعه ای موسیقی تلقی می شدند.

آگاهی از ارزش اسکیس اکنون به سبب علاقه به فرایندهایی  خلاقانه که طی آن کیفیت  پدیدار می شود،  بیشتر شده است.

اسکیس و شعر

در جستجوی یافتن سگ که بودیم،

آن را نیافتیم،

چه در داخل خانه، چه در خارج از آن.

به دنبال یافتن شادی که رفتیم

سگ را زیر پلکان یافتیم.

(آنی ریس،"راندر"،1986)

در یک قطعه شعر و در یک اسکیس، هر کلمه و هر خط دنیایی از اندیشه ها و تجربیات را نشان می دهند. تفسیر و فهم آنها به دسترسی فرهنگی به دنیای آرام و نادیدنی هر روزی بستگی دارد.

بینش و تصویری از آنچه که گفته و ترسیم نشده، نبود کلمات و خطوط، درخت ذهنی مبتنی بر درک و دریافت را شکل می دهند.

شعر آنی ریس نوعی موضوع متاثر از توقع روزانه را منعکس می کند،همانگونه که اسکیس اشتینبرگ  نوعی مایه طعنه آمیز و عمومی از توسعه شهر مدرن را ارائه می کند.

اسکیس

اسکیس نوعی رسانه ارتباطی است

بین من منفعل و من فعال

بین من منفعل و تو

بین دانشجو و استاد

بین معمار و کارفرما

ارتباط درونی بین من منفعل و من فعال، بین صراحت، ساده لوحی، باور، الهام در بخش من منفعل و توهم،اعتقاد، تخصص و حرفه ای بودن، بی پروایی در من فعال صورت می گیرد.(دبلیو اورسکف،1966)

قرائت و تفسیر اسکیس شما را به شناسایی  آنچه که برای تاکید کردن انتخاب کرده اید، می رساند : ویژگی ها، مکان و نور. برای آشکار کردن و توسعه پدیده ها و به حرکت درآوردن جریان ناخودآگاه بین حواس، فکر، دست، قلم و کاغذ، تمرکزی عمیق و رویکردی آگاهانه به قدرت این مشارکت ناخودآگاه  ضروری  است. تمرین این« مشارکت درونی» در فرایند طراحی بسیار حیاتی و حساس است.

اسکیس

اسکیس لحظه ای از زندگی در یک مکان است. تمرین آگاهی و دقت بصری، اساس و مقدمه ای برای   ساختن گنجینه ای و مجموعه ای از معماری و مکان ها ست .

مطالعه محیط محلی ( مانند آنچه دانشجویان معماری زیر نظر راب کریر ، انجام داده اند ) ، سفر کردن و دیدن معماری جدید و باستانی و نیز دیدن مکان های عمومی عادی و همچنین بناهای با شکوه ، بخش های بسیار مهمی از آموزش معماری هستند .

اسکیس زدن یک روش و شاید بهترین روش برای آگاهی و تمرکز و تقویت حافظه برای ساختن این گنجینه است . چنین گنجینه ای در فرآیند طراحی خلاق لازم است .

 اسکیس

اسکیس و طرح ترسیمی ، حجم فراوانی از اطلاعات را در یک وضعیت کلان و انباشته از اطلاعات ضمنی با مقدار اندکی از اطلاعات صوری و آشکار خلاصه می کند .

اسکیس معمارانه همانند ترسیم معمارانه ، امری انتزاعی ست . اسکیس و ترسیم کارکردها اطلاعات  و  ظاهرمتفاوتی دارند .

سوال جالبی که مطرح می شود این است که آیا اسکیس ها بعنوان یک وضعیت کلان و انباشته از اطلاعات ضمنی و نسبت به نقشه های ترسیمی بعنوان یک وضیت کلان و خرد ، انباشته از اطلاعات به برداشت   ما از محیط واقعی نزدیک تر هستند یا نه ؟ شاید چنین باشد ، زیرا بطور معمول ما فقط خصوصیات برجسته و قابل مشاهده یا غیر منتظره را درک می کنیم که دقیقا آن چیزی است که اسکیس انجام دهد .

اسکیس

اسکیس نوید و نشانه ای از یک طرح کامل است .

توانایی اسکیس بعنوان نوعی روش کار در انعطاف پذیری و نیمه تمام بودن ، ناقص بودن و پیشنهادهایی است که ممکن است ، نشانه ای از « راه حلی عالی » باشد . دانشجویان معماری در دانشکده معماری در تروندهایم ، موزه ای کوچک برای آثار هنری گزیده در سال دوم طراحی کرده اند . پیش از آنکه آنان تصمیمات مربوط به طراحی را آغاز کنند ، از آنان خواسته شد که 9 اسکیس درباره قدم زدن در موزه ،  ارائه کنند و فضا و نوع نورپردازی ای را که می خواهند خلق کنند ، نشان دهند . اسکیس ها در ورق هایی  به اندازه 12 در 12 سانتی متر ، شبیه به ورق های بازی ارائه شدند . در 10 ورق ، نحوه قدم زدن و حرکت افراد نشان داده شده است . این اقدام روشی ساده و بی پیرایه برای ارتباط برقرار کردن است که موجب پیشرفت کار در گفتگو بین من منفعل و من فعال دانشجو و نیز بین دانشجو و استاد می شود . در فضاهای معماری سریال گوردن گالن ، همین روش بکار رفته بود .

 اسکیس

حافظه ما با تعداد هماهنگی هایی که ایجاد می کنیم ، محدود می شود ، نه اطلاعاتی که این هماهنگی ها   ارائه می کند ( تی . نورترندز ، 1991 ) .

نمادها ما را در بخاطر آوردن اطلاعات فراوان و انبوه یاری می کنند ، حتی اگر نتوانیم بطور همزمان بیش از 7 چیز در ذهن داشته باشیم ( گا میلر ، 1956 ) .

نمادها مانند اسب تروا هستند، آنان اطلاعات را به بخش خودآگاه می رسانند، مانند سربازانی که به تروا رسانده شدند. (تی.نورترندرز، 1991)

 

اسکیس و طرح ترسیمی

آنها بر روی « جوهر» متمرکز می شوند.

-         یک وضعیت کلان با آشفتگی بسیار فراوان

-         هر چیزی که حضور ندارد، لزوما ناپدید نیز شده است. ( تی. نورترندرز،1991)

وقتی دانشجویان با هم کار می کنند، و نیز در گفتگو بین دانشجو و استاد، اسکیس موجب مشارکت و توسعه موضوع می شود. چیزهایی که به چشم نمی آیند، فرایند خلاق را ایجاد کرده و آن را به چالش می گذارد.

شماری از اسکیس ها به امکانات، انتخاب های اصلی و تفسیرهایی از موضوع و مکان در سوال اشاره     می کنند. 9 طرح ترسیمی ( پیکتوگرام ) ایده های اصلی را در یک مسابقه معماری در نروژ نشان می دهند:        « شهر در جستجوی آب است » ،1993.

 

طرح ترسیمی ( پیکتوگرام )

طرح های ترسیمی اساس و خصوصیات اصلی یک طرح را نشان می دهند و روشی برای کنترل همه بخشهای  یک زمینه و مجموع است.

در چهارمین سال آموزش معماری در تروندهایم، سابین و گیر طرح های پیشنهادی در مورد طراحی شهری را برای بخش درونی شهر تروندهایم فراهم کردند. آنها در شماری از طرح های ترسیمی آرمانهای اصلی را نشان دادند.

می دانم که تمرکز بر روی اهمیت اسکیس و طرح ترسیمی به عنوان نوعی روش آموزشی و یادگیری   ممکن است در ایده سادگی سنجیده به عنوان مفهومی اساسی ریشه داشته باشد.

شاید نوعی ناب اندیشی اسکاندیناویایی در ترکیب با کلاسیسیزم و کارکردگرایی،« کم آن هم زیاد است » به عنوان یک مزیت مورد ملاحظه قرار گیرد.

 طرح های ترسیمی

طرح های ترسیمی ( پیکتوگرام ) بازی های زمستانی المپیک 1994 دارای خصوصیات زیر بودند:

-         سرزنده و فعال

-         تاریخی متنند نقش برجسته های سنگی

-         اصیل و طبیعی مانند « نروژی ها »

اسکیس ها در فرایند خلاق، نوعی « جست و جوی پرپیچ و خم » برای یافتن ایده ها ارائه می کنند. استعداد   و مهارت ترسیم خطوطی برای بیان ایده ها در همه هنرهای بصری و صنایع دستی، بسیار مهم است.

اسکیس و طرح ترسیمی

به عنوان روشی برای آموزش و یادگیری

هدف از اسکیس زدن توسعه همه توانایی های یک دانشجو است.

این روش ممکن است به موارد زیر کمک کند:

-         توسعه آگاهی

-         دیدن و انتخاب « جوهر »

-         ارتباط برقرار کردن با خود و ایده های خود

-         توسعه، پرورش و درک ایده ها

-         مراوده مفاهیم با مردم طی فرایندی درست

-         مورد توجه قرار دادن و خوشایند کردن طراحی

استفاده از کامپیوتر در فرایند طراحی به سرعت در حال توسعه است. کامپیوتر سریعتر و دقیقتر از انسان است و اطلاعات متنوع و متمایز را آنگونه که مطلوب است با هم ترکیب می کند. کامپیوتر به عنوان ابزاری برای اسکیس زدن، توسعه یافته است، اما ماشین، سخت افزار و ماشین های ساخته شده توسط انسان موانعی در فرایند خلاق طراحی در مقایسه با اسکیس زدن روی کاغذ هستند. تفاوت بین اسکیس زدن و دیدن ایده ها در کامپیوتر، در درگیر شدن مستقیم با موضوع است، ذهن ناخودآگاه اطلاعات ضمنی را در اثنای روند اسکیس زدن تولید می کند و آن ها را دور می ریزد. دلیل اصلی برای اسکیس زدن با دست، اهمیت   یادگیری  و دانستن چگونگی « دریافت، حفظ، و خلق » تاثیرات محیطی به طور مستقیم، به موقع و در لحظه و مکان خاص خود است.

منبع:

http://www.art-architect.persianblog.com/

 

 

/ 0 نظر / 17 بازدید